. ANNEM VE ANNESİ AYNI KAFADALAR. UZLAŞMAZ, İNATÇI VE KONTROLCÜ. ÇOCUKLARININ KENDİ YAŞAMLARINI İSTEDİKLERİ GİBİ ŞEKİLLENDİRMELERİNE UYUM SAĞLAMAZLAR. SÜREKLİ ELEŞTİRİRLER. ÇOCUKLARIYLA ENTEGRE OLMAYA ÇALIŞIRLAR AMA KENDİ DOĞRULARINI DAYATARAK. BU HAREKETLERİYLE ÇOCUKLARIN YAŞAMINA GİRMEYİ BAŞARAMAZLAR AMA GENE DE İNADI BIRAKMAZ, TAKTİKLERİNİ DEĞİŞTİRMEZLER, KENDİ DOĞRULARINI İNATLA DAYATMAYA VE KONTROLCÜLÜĞE DEVAM EDERLER.

ÇOCUKLAR BU DURUMDAN YAKINDIKLARINDA BÖYLE YAPTIKLARINI İNKAR EDERLER. BİR DE ANNEM KENDİ ANNESİNE TELEFONDA ŞÖYLE ÖĞÜT VERİR, "BIRAK HERKES BİLDİĞİ GİBİ YAPSIN, SEN HERKESİ DÜŞÜNME, KENDİNİ DÜŞÜN". AMA ASLINDA AYNI ŞEYLERİ KENDİSİ DE ÇOCUKLARINA YAPMAKTADIR.

KENDİ İSTEKLERİ ÖNEMLİDİR, "SEN NE YAPMAK İSTİYORSUN?" DİYE SORMAZ.

. KAFASINDA BENİM İÇİN DÜŞÜDÜĞÜ ŞEYİ BANA ZORLA DAYATIR, HEDEFİNE ULAŞANA KADAR İSRAR ETMEYE DEVAM EDER

. ASLA ÖĞRENMEZ, YAŞANANLARDAN ASLA DERS ALMAZLAR

. AĞIZLARINDAN GÜZEL BİR SÖZ ÇIKMAZ, SADECE FATURALAR YA DA YA DA HAYATIN TATSIZ OLAN ŞEYLERİNE ODAKLANIYORLAR. SÜREKLİ SORUNLARI KONUŞUP HAYATI DAYANILMAZ HALE GETİRİYORLAR.